ดอกไม้ประดิษฐ์จากต้นโสนหางไก่

รหัสผลิตภัณฑ์ 140100844701

รายละเอียดผลิตภัณฑ์

จุดเริ่มต้นของผลิตภัณฑ์ (ภูมิปัญญา) ตำบลคลองสวนพลู อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีสภาพเป็นที่ราบลุ่มมีน้ำท่วมขังในช่วงเดือนกรกฎาคม – ธันวาคม ของทุกปี ประชาชนส่วนใหญ่มีอาชีพทำนา ซึ่งทำนาปีละ 1 ครั้ง และสภาพพื้นที่นา เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำลึก ในพื้นที่เพาะปลูกข้าวจะมีวัชพืชชนิดหนึ่ง ขึ้นปะปนกับต้นข้าวเป็นจำนวนมาก วัชพืชดังกล่าว ก็คือ ต้นโสนหางไก่ โดยทั่วไปชาวนาจะถอนหรือตัดทิ้งไว้ตามคันนา ปล่อยให้แดดเผาจนแห้ง ต่อมาก็มีชาวบ้านลองหยิบมาใช้ประโยชน์ โดยนำไปใช้สำหรับปักติดกัณฑ์เทศน์ในงานเทศกาลเทศน์มหาชาติจนกระทั่งเมื่อ 80 ปี ที่ผ่านมา นางซิ่น วงศ์สุกรรม หรือยายซิ่น (ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว) มองเห็นว่าต้นโสนหางไก่นี้ถ้าปล่อยทิ้งไว้ก็คงจะไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าจะตัดทิ้งก็คงจะเสียประโยชน์เปล่าเช่นกัน จึงคิดว่า คุณค่าของมันน่าจะมีมากกว่าการตัดทิ้งแล้วนำไปเผาไฟ จึงเกิดแนวความคิดที่จะนำต้นโสนหางไก่มาประดิษฐ์เป็นดอกไม้ต่างๆ ได้ทดลองนำต้นโสนหางไก่ที่แห้ง มาฝานออกเป็นแผ่นประดิษฐ์เป็นดอกไม้เพื่อใช้ในงานศพของชาวบ้านในตำบล และต่อมาก็มีการพัฒนารูปแบบผลิตเป็นดอกไม้ใช้ในพิธีทางศาสนาและงานประเพณีต่างๆ ให้กับชาวบ้านในตำบลคลองสวนพลู แปรรูปต้นโสนหางไก่ให้กลายมาเป็นดอกไม้ประดิษฐ์สวยงามนั้น ในช่วงระยะเวลาแรกๆ ยายซิ่นเริ่มหัดทำดอกไม้ที่ง่ายๆ ชนิดที่ไม่ค่อยมีรายละเอียดภายในดอกมากนัก คือ เริ่มจากการ
หัดทำดอกไม้จีบ ไว้ประดับในงานของคนในชุมชน ต่อมาเริ่มหัดทำดอกไม้ประเภทต่างๆ ส่งตามงานวัดแถวๆ ปากคลองตลาด เมื่อเวลาล่วงเลยไป ยายซิ่นก็เริ่มชราภาพลง การทำงานต่างๆ จึงเป็นอุปสรรค แต่ด้วยความรักที่มีต่ออาชีพที่ตนเองเป็นผู้สร้างมาด้วยภูมิปัญญา จึงต้องการที่จะให้ใครสักคนมาสืบทอดมรดกทางปัญญานี้ จนกระทั่ง นางสมหมาย มีศรีเรือง หรือป้าสมหมาย ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มหรือประธานกลุ่มอาชีพการประดิษฐ์ดอกไม้จากต้นโสนหางไก่ในปัจจุบัน